Ένα δέντρο στην αυλή μου

Η ιστορία με τα δέντρα στην πίσω αυλή μου ξεκινά το 2008. Ανήμερα του Αποστόλου Ανδρέα, ονομαστική μου εορτή, και οι γονείς μου με ρώτησαν τι δώρο θέλω. Εντελως αυθόρμητα είπα «μια λεμονιά!». Από τότε πέρασαν 13 ολόκληρα χρόνια. Η λεμόνια απόκτησε παρέα. Δύο μανταρινιες, δώρο των συναδέλφων, μια πορτοκαλιά, μια ροδια, μια ελιά, μια μικρή κληματαριά. Τελευταία προστέθηκαν βασιλικός, θυμάρι, ρίγανη, τσαρτελουθκια (δεν γνωρίζω την ελληνική ονομασία). Έφτιαξα κι ένα τραπέζι ξύλινο (4 παλέτες η μια πάνω στην άλλη) που μαζί με το παγκάκι που μου έφτιαξε ο πατέρας μου συμπληρώνουν το μικρό μου βασίλειό. Ναι. Είναι οι στιγμές που απολαμβάνω όσο τίποτα άλλο. Στο περιβολάκι μου, μετά το πότισμα, να αράζω στο παγκάκι και να ακούω τον ήχο της σιωπής. Και να μυρίζομαι! Ευλογία!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s